شاید فقط یه تصویر ذهنی ساده ست. ولی اگه بگی سبزرنگ، سبز جالبی تو ذهن آدما میاد معمولا و بازخورد مثبته اما بوی سبز حتما چیز بدیه. دقیقا، این روزا، شبیه مهره های یه تسبیح بنفش عمیقن. همونی که همه میگن. صدای خوردنشون به هم حتی تو گوشم هست. کند، دوست ن

یک. درد کشیدن، همواره همراه امیدی غریزی به لحظات بعد از درده. وقتی حسش می کنی که مریض و دردزده باشی و تصویر قوی ای بیاد جلوی چشمت از چندین ساعت و روز آینده که نه شدت گرفتنی در کار بوده و نه کاهشی. فقط مقدار ثابتی از درد و تحمل. این تصویر شدت بگیره و